ZIEKENZAAL
Ik ben verbaasd, dat ik na al die jaren nog weet wat ik die nacht droomde. Ik droomde over een ziekenzaal vol bedden. Of er in de andere bedden mensen lagen weet ik niet want ik had alleen oog voor mezelf. Diepe duisternis omringde mij.
Opeens kwam er iemand in de ziekenzaal. Ik tilde mijn hoofd op om te zien wie het was, maar het lukte me niet om zijn gezicht te zien. Hij kwam steeds dichterbij. Terwijl ik zijn aanwezigheid om me heen voelde komen, schrompelde ik ineen. Wie was hij?
Hij raakte me aan en zijn medelijden overspoelde me. Verbijsterd kwam ik overeind. Hier was iemand die me kende tot diep in mijn ziel. Iemand die mijn zwarte kant doorgrondde. Ik voelde dat zijn medelijdende liefde mijn duisternis verdreef.
AANGERAAKT
Toen ik met een schok wakker werd, merkte ik dat ik vol hoop was en dat mijn hart uitging naar God! Al mijn negatieve gevoelens waren verdwenen. Ik voelde me aangeraakt. Deze levendige droom dreef me die nacht uit om in mijn bijbel te lezen. Er was een tekst die als een puzzelstukje op zijn plek viel:
Want wij hebben geen Hogepriester Die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden, maar Een Die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar zonder zonde. Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip. Hebreeën 4:15,16
.HIJ LEEFT!
Soms denk ik terug aan die droom. Dan besef dat Hij mijn Hogepriester is. Dat Hij het is, die mijn ziekte op zich genomen heeft, mijn zonden en onreinheid weggedragen heeft aan het kruis. Hij is het die zei: "Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars."
Deze Hogepriester leeft!
