8 aug 2026

Wat is echt geluk?

Door: ONE FOR ISRAEL (MESSIANIC JEWS IN ISRAEL)

Torahgedeelte voor week 47:
Deuteronomium 11:26–16:17

Re’eh - Zie!

Geluk is iets waar mensen hun hele leven naar zoeken. Om dat doel te bereiken, zijn ze bereid veel tijd, energie en geld te besteden. Maar wat is werkelijk geluk? Is het echt te vinden?

Misschien bevind je je op dit moment in je leven in diepe wanhoop en frustratie over wat het leven je tot nu toe heeft gebracht. Misschien draag je zelfs pijn en boosheid met je mee... precies het tegenovergestelde van geluk.

De Bijbel heeft veel te zeggen over geluk en over de vraag waar het werkelijk te vinden is. Het gedeelte dat we deze week lezen, spreekt daar rechtstreeks over.

Verbaast het je dat het onderwerp geluk zelfs voorkomt in het boek Deuteronomium? Veel mensen denken immers dat dit deel van het Oude Testament alleen maar gaat over geboden en waarschuwingen van een afstandelijke en onvriendelijke God aan een oud volk dat Israël heet.

Sta eens stil bij deze verzen:

“Daar moet u voor het aangezicht van de HEERE, uw God, eten en u verblijden, u en uw gezinnen, over alles wat u ter hand genomen hebt, waarin de HEERE, uw God, u gezegend heeft.” (Deut. 12:7)

“En u moet zich verblijden voor het aangezicht van de HEERE, uw God, u, uw zonen en uw dochters, uw slaven en uw slavinnen, en de Leviet die binnen uw poorten is.” (Deut. 12:12)

“En u moet zich voor het aangezicht van de HEERE, uw God, verblijden over alles wat u ter hand genomen hebt.” (Deut. 12:18b)

“Daar moet u voor het aangezicht van de HEERE, uw God, eten en u verblijden, u en uw gezin.” (Deut. 14:26b)

“En u moet zich verblijden voor het aangezicht van de HEERE, uw God, u, uw zoon en uw dochter, uw slaaf en uw slavin, de Leviet die binnen uw poorten is, de vreemdeling, de wees en de weduwe die in uw midden zijn, op de plaats die de HEERE, uw God, zal uitkiezen om Zijn Naam daar te laten wonen.” (Deut. 16:11)

Alleen al in het gedeelte van deze week komt het woord ‘verheugen’ (verblijden) zeven keer voor. In deze hoofdstukken wordt vaker over vreugde en zich verheugen gesproken dan in de rest van de Pentateuch.

Dat roept een vraag op: waarover heeft Israël zoveel reden om zich te verheugen, dat zelfs de slaven, de wezen en de weduwen daarin delen?

Het antwoord is dat Israël ontzettend veel heeft om God voor te danken.

Terwijl het volk wordt voorbereid om het beloofde land binnen te gaan, herinnert Mozes Israël eraan dat God hen in Zijn barmhartigheid en liefde heeft uitgekozen en uit de slavernij in Egypte heeft verlost. Veertig jaar lang is Hij trouw met hen meegegaan door de woestijn en heeft Hij voorzien in wat zij nodig hadden. Ook heeft Hij hun wetten en geboden gegeven die bedoeld zijn voor een gezond en gezegend leven, met daarin zelfs bescherming en rechten voor slaven, wezen en weduwen.

En alsof dat nog niet genoeg is, laat de context van de verzen die we zojuist lazen zien dat God Israël ook op het punt staat naar hun eigen land te brengen. Daar zullen zij kunnen wonen, het land kunnen bewerken en als vrij volk kunnen leven, niet langer in slavernij onder Egypte.

Het hoogtepunt van ons gedeelte laat bovendien zien dat God alle afgoderij uit het beloofde land zal verdrijven en een plaats voor Zichzelf zal uitkiezen waar Hij door middel van de offers en de feesten aanbeden en gediend zal worden.

Het is een prachtig profetisch beeld van een heel volk dat als families bijeenkomt, samen met de vreemdelingen en de dienaren die in het land wonen, om tijdens de Bijbelse feesten te genieten van de gemeenschap met elkaar en van de aanbidding van hun God.

Verlang jij naar geluk, maar kun je het niet vinden in geld, plezier of wat de wereld je vandaag ook aanbiedt?

De sleutel tot werkelijk en blijvend geluk wordt gevonden in Degene die groter is dan jij en ik: Degene die Zijn leven voor jou heeft gegeven en wacht totdat jij je tot Hem wendt om liefde, vergeving en vreugde te ontvangen... Yeshua, de Messias.

Voor ons, Joden en heidenen die Yeshua de Messias volgen, is dit gedeelte een duidelijke herinnering dat we alle reden hebben om ons te verheugen, ook wanneer het leven soms zwaar is.

We zijn uitgekozen, verlost van afgoden en zonde, vergeven en welkom geheten in een herstelde relatie met de God van Israël. En tot op de dag van vandaag heeft Hij trouw voorzien in wat we nodig hadden.

Het is bovendien interessant dat het Hebreeuwse woord ‘verheug je’ grammaticaal als een gebod wordt gebruikt en niet als een gevoel dat het ene moment aanwezig kan zijn en het volgende moment verdwenen. Dat helpt ook te begrijpen waarom Paulus in Filippenzen 4:4 zegt:

“Verblijd u altijd in de Heere; ik zeg het opnieuw: Verblijd u.”

Dát is wat werkelijk geluk is.

Kies er vandaag voor om je te verheugen en herinner je alles wat God voor je heeft gedaan.

Origineel:  What is true happines 
Vertaald door: Aritha Vermeulen

Five Alive offers a textual sensitive Messiah-centered reflection on the weekly Torah from an Israeli Messianic perspective.
___

ONE FOR ISRAEL (MESSIANIC JEWS IN ISRAEL)
Wij zijn een Israëlische bediening die is samengesteld uit Joodse en Arabische volgelingen van Yeshua (Jezus) die samen Israël tot zegen willen zijn door het evangelie online te delen, en de nieuwe generatie wedergeboren gelovigen les geeft op ons enige Hebreeuws sprekende Bible College in Israël. Ook helpen wij overlevenden van de holocaust door humanitaire hulp te verlenen.

ONE FOR ISRAEL (site)
FACEBOOK: ONE FOR ISRAEL
INSTAGRAM
TWITTER

5 aug 2026

Toen ‘trouw in het kleine’ persoonlijk werd

 Vandaag kwam er een dagtekst langs:

Lukas 16:10 Wie trouw is in het minste, is ook in het grote trouw. En wie onrechtvaardig is in het minste, is ook in het grote onrechtvaardig.

Ik vond het meteen een mooie tekst. Trouw in het minste, trouw in het grote...  maar op den duur dacht i: wat zei Jezus hier eigenlijk? Tegen wie en waarom? Ik had tijd, dus bekeek ik de context

In het Grieks staat niet letterlijk in het grote, maar in veel. Het woord pistos betekent trouw of betrouwbaar. Daartegenover staat adikos: onrechtvaardig, oneerlijk. Dat is scherper dan simpelweg onbetrouwbaar. Dus ongeveer zoals op het plaatje

En toen ik verder las, zag ik dat Jezus dit zegt na de gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester. Het gaat over wat iemand is toevertrouwd. Hoe ga je daarmee om? Ben je betrouwbaar wanneer het maar om iets kleins lijkt te gaan? Jezus betrekt dat vervolgens concreet op geld en bezit. Niet omdat dit het enige is waarop de tekst kan slaan, maar  ik denk vooral dat Hij dat deed omdat onze omgang met bezit veel laat zien over ons hart.

In de Joodse wereld van Jezus was bezit niet zomaar iets waar je volledig zelf over beschikte. Je leefde als rentmeester voor God. Dat sluit ook aan bij het Joodse begrip tzedakah: geven is niet alleen aardig of gul zijn, maar recht doen met wat God je heeft gegeven.

En toen kwam de tekst opeens heel dichtbij.

Voordat ik tot geloof kwam, was ik niet bepaald trouw in het geringste. Ik nam het met eerlijkheid niet zo nauw. Ik loog. Ik stal. Ik leende dingen en bracht ze niet altijd terug. Mijn en dijn waren bij mij soms nogal elastische begrippen

😓Daar ben ik niet trots op. 

Ik denk er niet graag aan terug. Nu ook niet dus. Maar deze woorden brachten me weer terug bij wie ik nu ben. Paulus schrijft ergens:

“En dit waren sommigen van u. Maar u bent gewassen…”
1 Korinthe 6:11

Dat is precies het wonder. Ik werd niet eerst steeds eerlijker om daarmee Gods genade te verdienen. God wachtte niet tot ik mezelf had opgeknapt. Hij was mij genadig terwijl ik nog midden in mijn oneerlijkheid zat. Tot mijn eigen verbazing ging ik Hem liefhebben. De woorden van Ruth kregen betekenis voor mij: “Uw God is mijn God.” En wanneer je echt van God gaat houden omdat Hij van jou houdt... wil je ook anders gaan leven. Daarom werd deze  tekst super belangrijk voor mij. Ik heriner het me terwijl ik hierover schrijf.

“Wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht.”
Genesis 17:1

In het Hebreeuws staat daar tamim: heel, integer, onverdeeld. Geen dubbel leven. Geen dubbele boekhouding voor Gods aangezicht. Sjonge... dat die woorden nu al veertig jaar met mij mee wandelen. Van mijn achttiende tot mijn achtenvijftigste. Over bergen en door dalen. Veertig jaar... dat klinkt bijna bijbels.

Wandelen voor Gods aangezicht is soms moeilijk. Oprecht leven gaat niet vanzelf. Er blijven plekken waarin Hij mij nog steeds leer om trouw te zijn, juist in datgene wat klein en onbelangrijk lijkt. Maar ik wandel niet alleen. Hij is mijn Helper. En de God Die mij oproept om trouw te zijn, is Zelf volkomen trouw. Dat heeft Hij al die jaren laten zien. Eigenlijk veel langer. 

En zo werd deze dagtekst voor mij meer dan een mooie spreuk. 

 Een spiegel en herinnering

Heb jij dat ook wel eens met een tekst uit de Bijbel?

1 aug 2026

Vergeet je eerste liefde niet!

Door: ONE FOR ISRAEL (MESSIANIC JEWS IN ISRAEL)

Toragedeelte voor week 46: 
Deuteronomium 7:12 – 11:25

EIKEV 

Heb je ooit meegemaakt dat iemand van wie je veel houdt jou vergat? 

Misschien vergat die persoon een belangrijke gebeurtenis, of raakte hij zo gewend aan alles wat je voor hem deed dat hij je als vanzelfsprekend begon te beschouwen. Dat doet pijn. Het voelt alsof je niet belangrijk bent voor de ander, juist omdat jij keer op keer hebt laten zien hoeveel die persoon voor je betekent. Helaas is het een menselijke neiging om iemand die kostbaar is als vanzelfsprekend te gaan zien zodra we ons op ons gemak voelen. Dat is ook een van de hoofdthema's van onze wekelijkse parasja.

Het volk Israël staat aan de grens van het beloofde land, na veertig jaar door de woestijn te hebben getrokken. Ze staan op het punt het land binnen te gaan. In al die jaren waren de Israëlieten gewend geraakt aan Gods bovennatuurlijke bescherming en zorg. Denk alleen al aan het manna! Om het volk dagelijks te voeden was ongeveer veertig ton voedsel per dag nodig, en op vrijdag zelfs tachtig ton! Nu breekt een nieuwe fase aan. De bovennatuurlijke zorg in de woestijn maakt plaats voor het gewone leven, waarin zij het land zullen bewerken. Daarom smeekt God hen... en ook ons, om Hem niet te vergeten. Het is een oproep tot geestelijke volwassenheid.

In Deuteronomium 8:7-10 lezen we:

"Want de HEERE, uw God, brengt u in een goed land: een land van waterbeken, bronnen en diepe wateren, die in de dalen en op de bergen ontspringen; een land van tarwe en gerst, wijnstokken, vijgenbomen en granaatappelbomen; een land van olierijke olijfbomen en honing; een land waarin u niet in armoede brood zult eten, waarin het u aan niets zal ontbreken; een land waarvan de stenen ijzer zijn en waaruit u koper zult hakken uit zijn bergen. Wanneer u dan gegeten hebt en verzadigd bent, loof dan de HEERE, uw God, voor het goede land dat Hij u gegeven heeft."

Verandering kan beangstigend zijn. Iedere keer dat we moeten groeien en meer verantwoordelijkheid dragen, kunnen we onzeker worden. Daarom bemoedigt God de Israëlieten... en ook ons. Het land dat vóór hen ligt is een goed land. Het zal niet altijd gemakkelijk zijn, maar het is een zegen van God. Zet daarom een stap in geloof.

Toch schuilt er een gevaar, zoals we lezen in Deuteronomium 8:11-14 

"Wees op uw hoede dat u de HEERE, uw God, niet vergeet door Zijn geboden, bepalingen en verordeningen, die ik u heden gebied, niet in acht te nemen. Anders, wanneer u gegeten hebt en verzadigd bent, mooie huizen gebouwd hebt en daarin woont, wanneer uw runderen en uw kleinvee talrijk geworden zijn, uw zilver en goud vermeerderd zijn en alles wat u hebt, toegenomen is, pas dan op dat uw hart zich niet verheft en u de HEERE, uw God, vergeet, Die u uit het land Egypte, uit het slavenhuis, geleid heeft."

God koos Israël als Zijn uitverkoren volk. 

En ook ons, die de Messias volgen uit alle volken, heeft Hij geroepen. Net als Israël waarschuwt Hij ons voor de neiging van ons hart tot hoogmoed en vergetelheid. Ieder van ons loopt het gevaar zo gewend te raken aan Gods zegeningen, dat God en Zijn Koninkrijk naar de achtergrond verdwijnen en ons eigen comfort de eerste plaats inneemt.


Herinner je de tijd dat je de Messias voor het eerst leerde kennen. Niets leek belangrijker dan Hij. Je hart was vol liefde en ijver voor Hem. Maar naarmate het leven verdergaat, vestigen we ons, raken we gewend aan Zijn zorg, worden bovennatuurlijke zegeningen voor ons vanzelfsprekend, en gaan we ze zien als het resultaat van onze eigen inspanningen. Het Nieuwe Testament noemt dit: je eerste liefde verlaten (Openbaring 2:4).

We willen deze week besluiten met Deuteronomium 10:12-14 waar staat:

"Nu dan, Israël, wat vraagt de HEERE, uw God, van u dan de HEERE, uw God, te vrezen, in al Zijn wegen te gaan, Hem lief te hebben en de HEERE, uw God, te dienen, met heel uw hart en met heel uw ziel, en de geboden van de HEERE en Zijn verordeningen, die ik u heden gebied, in acht te nemen, u ten goede? Zie, van de HEERE, uw God, is de hemel, ja, de hoogste hemel, de aarde en alles wat erop is."

De God van hemel en aarde verlangt naar ons hart. De grenzen die Hij geeft, zijn niet bedoeld om ons te beperken, maar ons ten goede.

Laten we vandaag ons hart onderzoeken; en Zijn leerste liefde in ons hart herstellen.

___

Origineel:  Eikev (As a result)
Vertaald door: Aritha Vermeulen

Five Alive offers a textual sensitive Messiah-centered reflection on the weekly Torah from an Israeli Messianic perspective.


___

ONE FOR ISRAEL (MESSIANIC JEWS IN ISRAEL)
Wij zijn een Israëlische bediening die is samengesteld uit Joodse en Arabische volgelingen van Yeshua (Jezus) die samen Israël tot zegen willen zijn door het evangelie online te delen, en de nieuwe generatie wedergeboren gelovigen les geeft op ons enige Hebreeuws sprekende Bible College in Israël. Ook helpen wij overlevenden van de holocaust door humanitaire hulp te verlenen.

ONE FOR ISRAEL (site)
FACEBOOK: ONE FOR ISRAEL
INSTAGRAM
TWITTER