Duolingo en het taalwonder van Pinksteren

Ik leer talen met Duolingo. Dat gaat niet zo snel want ik vergeet vaak om te oefenen. En de uitspraak krijg ik niet onder de knie 😄

Maar in Handelingen 2 gebeurt er iets met taal
dat van een totaal andere orde is.

 

Jeruzalem is vol. Het is Sjavoeot, het Wekenfeest... één van de drie grote pelgrimsfeesten van Israël. Joden uit allerlei landen zijn naar de stad gekomen. Mensen uit de diaspora, die allang niet meer allemaal dezelfde moedertaal spreken.

Stel je dat eens voor.

Een volle stad.
Feest in Jeruzalem.
Joden uit alle windstreken.
Verschillende landen.
Verschillende talen.

En precies op dat moment stort God Zijn Geest uit.

Dat vind ik zo bijzonder.

Het gebeurt niet ergens achteraf maar midden in Jeruzalem, midden op een feest dat God Zelf aan Israël had gegeven, terwijl Joden uit de verstrooiing daar bijeen waren. En dan horen zij de grote werken van God... ieder in zijn eigen taal. Echte talen. Verstaanbare woorden.

En als je van nu naar toen kijkt, betekent dat wat daar gebeurde meteen mee terug kan reizen naar al die plaatsen waar zij vandaan kwamen. Naar de gemeenschappen waar zij deel van uitmaken.

God begint niet zomaar ergens. Hij begon daar: in Jeruzalem, bij Zijn volk, op Zijn feest, op Zijn tijd. Dat maakt Pinksteren voor mij zoveel rijker. Het is niet alleen een bijzonder moment. Het is ook Gods perfecte timing.

En mijn Duolingo 😄

Ik blijf oefenen. Engels en Frans. 

Franse uitspraak is makkie.
Engels niet.

---

Op de foto: mijn reuzenzonnebloemen 🌻
Nu nog heel bescheiden in een potje… maar straks hopelijk echte reuzen! 

Met grote vreugde

Ik probeerde me die dagen voor te stellen.
De dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren.

Jezus is opgenomen in de hemel. De discipelen zien Hem niet meer. En toch schrijft Lukas dat zij terugkeerden naar Jeruzalem “met grote blijdschap” ... meta charas megalēs. Met grote vreugde.

Niet met lege handen. Niet verslagen. Niet alsof alles voorbij was.

Maar met vreugde.

Dat woord megalēs komt van megas. Je hoort er serieus ons woord “mega” in. Het was dus geen mini  blijdschap. Het was grote blijdschap. Mega-vreugde.

Want Jezus liet hen niet zonder belofte achter. Hij had gezegd dat zij moesten wachten op de belofte van de Vader. In Handelingen wordt duidelijk wat dat betekent: zij zouden met de Heilige Geest gedoopt worden. Dus keren ze terug naar Jeruzalem. De dagen na Pesach worden nog geteld. Pinksteren komt dichterbij. Nog ongeveer tien dagen wachten.

En wat doen zij in die dagen?

Lukas vertelt dat zij voortdurend in de tempel waren en God loofden. En in Handelingen 1 lezen we dat zij eensgezind volhardden in het gebed. Geen lege wachttijd dus.

Toen ik daarover nadacht, hier op mijn rode bankje, vroeg ik me ineens af: is dat ook niet hoe ik moet leren wachten? Niet leeg of rusteloos wachten, maar biddend, lovend, samen in de samenkomst, met mijn man hier thuis.... 

Bid zonder ophouden. Zing voor de Heere. Bemoedig elkaar. Bouw elkaar op. Verzuim de onderlinge samenkomst niet. Verwacht Zijn Zoon uit de hemel.

Soms vergeet ik dat. Daarom dit mijn gebed:

Heere, leer mij opnieuw wachten.
Niet doelloos

of fatalistisch.
Maar met grote vreugde.
Omdat U zei
dat U terugkomt.

---

De eerste lijsterbes bloesem op mijn foto

God ziet wat jij niet ziet

Dat ene woordje uit Handelingen 1 bleef hangen.

Het bleef hangen

καρδιογνῶστα
Kenner van het hart.

Het woord bestaat uit twee delen:

kardia — hart
ginōskō — kennen

Het betekent dus niet alleen dat God alles weet. Het gaat dieper.

God kent het hart helemaal. Hij ziet wat voor anderen verborgen blijft. Hij doorgrond onze gedachten, onze motieven, onze angst, onze oprechtheid. Hij ziet wat mensen niet kunnen zien. En soms ook wat ik zelf niet eens goed onder woorden kunnen brengen.

In Handelingen 1 moesten de discipelen iets doen. Ze moesten iemand kiezen in de plaats van Judas en er waren  twee mannen die geschikt leken. Allebei voldeden ze aan de zichtbare voorwaarden: dat ze al die tijd bij Jezus waren geweest.

Maar de discipelen vertrouwden niet alleen op wat zij kunnen beoordelen.

Ze baden:

“U, Heere, Kenner van de harten van allen…” Handelingen 1:24

Dat raakt me.

Juist op een moment waarop mensen moeten kiezen, maar niet alles kunnen overzien, gaan ze naar God. Omda Hij verder ziet dan de buitenkant.

Vorige week was er een situatie die me bang maakte. Ik wilde meer zien dan ik kon zien. Ik wilde weten wat er echt speelde. Wat waar was. Wat iemands bedoeling was.

Maar ik ben gewoon geen kenner van het hart van iemand anders.

God wel.

De HEERE zei tegen Samuel:

“De mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.”  1 Samuel 16:7

Toen dacht ik aan deze geschiedenis uit Handelingen. Dat gaf me  rust. 

Niet omdat ik ineens alles begrijp.
Niet omdat alles meteen opgelost is.

Maar het Hij de Kenner van het hart is, en me wil helpen. Dis voor jou en mij: als een situatie onduidelijk is, als motieven verborgen zijn, als je niet weet wat er werkelijk speelt... ga ermee naar Hem. Praat er met Hem over.

De God Die het hart kent, weet ook hoe Hij moet leiden.

“Zijn inzicht is onmetelijk.” Psalm 147:5

---

Op de foto: een bloem die ik op 7 mei zag in de bomentuin. 🧡