Een vesting op de dag van de benauwdheid.

Door: ONE FOR ISRAEL

Seth D. Postell

“Wie kan standhouden voor Zijn gramschap? Wie kan te midden van Zijn brandende toorn opstaan? Zijn grimmigheid is uitgegoten als vuur, de rotsen worden door Hem stukgebroken. De HEERE is goed, Hij is tot een vesting op de dag van de benauwdheid. Hij kent hen die tot Hem hun toevlucht nemen. ” (Nah. 1:6–7)

God van genade én recht

De boodschap van Nahum spreekt open en zonder omwegen over Gods toorn, Zijn gramschap en de zekerheid van het goddelijke oordeel. Tegelijk klinkt er een heldere belijdenis: “de HEERE is goed.” Hij is een vesting voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.

Volgens de Joodse traditie worden de twaalf kleine profeten, van Hosea tot Maleachi, gezien als één boek: het Boek van de Twaalf. Dat is niet willekeurig, maar komt voort uit de vele inhoudelijke verbanden tussen deze boeken. Zo eindigt Micha met de genadige waarheid uit Exodus 34:7, dat God de ongerechtigheid vergeeft. Nahum opent daarentegen met het andere deel van datzelfde vers: dat Hij de schuldige zeker niet onschuldig houdt.

Gods volk hoeft Gods toorn daarom niet te vrezen. Allen die hun vertrouwen op de HEERE hebben gesteld, zijn volkomen veilig, volkomen geliefd en eeuwig geborgen.

Deze verbanden laten zien dat de twaalf profetische boeken doelbewust met elkaar verweven zijn en dat elk boek gelezen wil worden in het licht van het geheel. Wanneer Nahum spreekt over “de dag van benauwdheid” (Nah. 1:7), draagt dat dan ook een eschatologische lading (vgl. Obadja 1:12, 14; Nah. 1:7; Habakuk 3:16; Sefanja 1:15). Het is een andere manier om te spreken over “de dag van de HEERE” (vgl. Joël 1:15; 2:1, 11; 3:4; 4:14; Amos 5:18, 20; Obadja 1:15; Sefanja 1:7, 14; Maleachi 3:23).

Veilig op de dag van benauwdheid

Nahum benadrukt de zekerheid van een toekomstige dag van toorn en goddelijk oordeel, en verzekert tegelijk dat Gods volk geen reden heeft om te vrezen wanneer, beeldend gesproken, de laatste bazuin klinkt (vgl. Hosea 5:8; 8:1; Joël 2:1, 15; Amos 2:2; 3:6; Sefanja 1:16; Zacharia 9:14). De HEERE Zelf is een schuilplaats, een veilige plaats, een vesting voor allen die op Hem vertrouwen.

Wij leven in een wereld die zo instabiel lijkt en steeds meer apocalyptische trekken vertoont. Ik heb regelmatig volgelingen van Jezus Christus ontmoet die in paniek raken wanneer zij de profetieën over de laatste dagen lezen in het boek Openbaring. Nahum herinnert ons, net als Openbaring, eraan dat Gods volk Gods toorn niet hoeft te vrezen. Allen die hun vertrouwen op de HEERE hebben gesteld, zijn volkomen veilig, volkomen geliefd en eeuwig geborgen.

---

ONE FOR ISRAEL (MESSIANIC JEWS IN ISRAEL)
Wij zijn een Israëlische bediening die is samengesteld uit Joodse en Arabische volgelingen van Yeshua (Jezus) die samen Israël tot zegen willen zijn door het evangelie online te delen, en de nieuwe generatie wedergeboren gelovigen les geeft op ons enige Hebreeuws sprekende Bible College in Israël. Ook helpen wij overlevenden van de holocaust door humanitaire hulp te verlenen.

ONE FOR ISRAEL (site)
FACEBOOK: ONE FOR ISRAEL
INSTAGRAM
TWITTER

Everyone who hears these words of Mine

The end of the Sermon on the Mount — through the eyes of a listener

We sat down as He began to teach.

We knew how rabbis spoke; they quoted Moses, they leaned on what had been said before. But He said: “You have heard that it was said… but I say to you…”

He pressed the Law into the heart: anger, desire, enemies, prayer, hidden faithfulness. And when He finished, He said:
“Everyone who hears these words of Mine and does them is like a man who built his house on the rock.

The rain fell.
The streams rose.
The winds struck that house…
and it did not fall.”

His words?

And suddenly, I remembered what Moses had said:
“The LORD your God will raise up for you a prophet like me… to him you must listen.” (Deuteronomy 18:15)

I kept watching Him — the way He spoke, the way He did not hesitate. The authority. The calm. The weight of His words.

And quietly, almost afraid to finish the thought, I asked myself:
Is He the One… or are we still waiting for another?

God, our rock! 

The Great Shepherd

From my study in Hebrews: imagining how the letter was first heard.

The reader’s voice is softer now.
The letter is ending.

My son leans against me, tracing the edge of my sleeve. I barely notice. I am listening to the last lines.
“Now may the God of peace… who brought up from the dead the great Shepherd of the sheep…”

The words move through the room like evening light.

We have heard about altars.
About blood.
About suffering outside the gate.
About a covenant that cannot be shaken.

And now… peace. Not fragile peace. But the peace of the One who brought Him up.

The great Shepherd!

I think of the morning offerings in Jerusalem, the psalms the Levites sing, the smoke rising straight into the sky. And yet these words rise higher.

If He has been brought up,
if the covenant is eternal,
if we have such a High Priest…

Something rises in me.

“Ro’i,” I breathe.
My Shepherd