Zoeken naar God de Vader (2)

Uit mijn dagboek:

Gisteravond las ik iets moois in het boek Genade, van Jerry Bridge. Hij schrijft over zichzelf:

Op bepaalde momenten vond de Heer het beter mijn zienswijze op bepaalde aspecten van Zijn waarheid plotseling van nieuw licht te voorzien, zoals het geval is wanneer in een donkere kamer opeens het licht wordt aangedaan. Ik leerde dan niet een nieuwe grondwaarheid, maar ik zag op zo'n moment dan bepaalde waarheden ineens op een nieuwe Bijbelse wijze.

Dit is precies hoe God mij leidde. Op 30 oktober las een citaat van John Owen. In mijn haast vertaalde ik het verkeerd:

Je mag de grootste zorg en last neerleggen bij de Vader. Het is de grootste onvriendelijkheid en gebrek aan liefde om dat niet te doen. 

Ik wil meer van deze schrijver lezen, dacht ik. Misschien heeft mijn vader een boek van John Owen.

BOEK JOHN OWEN

Mijn vader had inderdaad een boekje van John Owen (communion with God) en ik nam het mee om te lezen. Wat ontdekte ik toen ik hetzelfde citaat tegenkwam in dit boek? Mijn foutieve vertaling. Verrast las ik wat er in het echt stond in mijn moedertaal:

U kunt de Vader geen groter verdriet aandoen, geen zwaardere last opleggen en niet ongenamer treffen dan door niet te geloven dat Hij u liefheeft.

LICHT GING AAN

Hier stonden mijn on-bijbelse gedachten over God de Vader zomaar zwart op wit! Op dat moment leek het net of het Licht werd aangedaan. Precies zoals Jerry Bridges het omschrijft boven de foto in mijn blog. Ik leerde niet iets nieuws maar het leek of er een verblindende sluier weggetrokken werd. Een nieuwe wereld ging voor mij open. Bijbelteksten die ik nooit begreep, vielen opeens keurig op hun plek.

Zoals Johannes 16 vers 26 en 27: 

In dien dag zult gij in Mijn Naam bidden; en Ik zeg u niet, dat Ik den Vader voor u bidden zal; Want de Vader Zelf heeft u lief, dewijl gij Mij liefgehad hebt, en hebt geloofd, dat Ik van God ben uitgegaan.

Zoeken naar God de Vader (1)

Uit mijn dagboek:

Ik groeide op in een christelijk gezin. De Heere kwam in mijn leven toen ik zeventien jaar was. Bijbelteksten die eerst ABACADABRA voor me waren kregen opeens zeggingskracht. Ik kon niet meer om Gods heen. Mijn hart raakte vol verdriet en pijn omdat ik tegen Hem had gezondigd. Ik kreeg berouw over mijn egocentrische leven. Zou God mij willen redden? Ik kon het op geen enkele manier geloven.

ONBEREIKBARE JEZUS

God was in mijn kerk de Heilige. De Rechtvaardige. De Heere Jezus was een verborgen Persoon. Daardoor leek het Lam van God voor mij onbereikbaar.

GELEENDE BOEKEN

Gelukkig was er een ouderling in onze kerk die me uitnodigde om naar zijn bibliotheek te komen. Daar gaf hij me twee boeken uit zijn collectie. Naast de boeken uit mijn vaders boekenkast gebruikte gebruikte de Heere God ook die boeken. 

God vond een weg om Zijn licht helder te laten schijnen in mijn leven.

Door die boeken kreeg ik een beter beeld van Jezus Christus. Tijdens het lezen van één van die boeken vluchtte ik in gebed tot Jezus, omdat ik niet langer bij Hem weg kon blijven. Zijn liefde werd mij te sterk.

BEPERKT GODSBEELD

Maar mijn Godsbeeld bleef ondanks dat zo beperkt. Nog steeds zag ik God de Vader als de onbewogen Heilige. De Rechtvaardige. Niet meer dan dat. Niet minder ook. Wanneer ik goede leefde was Hij me goedgezind. Maar wanneer ik zondigde veranderde Hij in een vertoornd Rechter. Dat oude denkbeeld uit mijn kerk zat diep in mijn genen. God de Vader? Een onbewogen, strenge Monarch.

• Hoe mijn denkbeeld verrassend veranderde vertel ik in een andere blog.