Waarom ik Stefanus niet meer oversla | Handelingen 7

Als kind had ik zo'n hekel aan de toespraak van Stefanus. Handelingen 7 was te lang en zo saai! Ik wilde gauw naar dat andere gedeelte: de steniging. 

Maar Stefanus'verhaal begint niet bij zijn martelaarschap. Het begint in Handelingen 6, midden in de Joodse gemeenschap van Jeruzalem. Daar ontstaat een concreet probleem: Grieks-sprekende Joodse weduwen worden overgeslagen bij de dagelijkse verzorging.

Ook zij horen erbij. Ook zij zijn dochters van Abraham. En juist daar wordt Stefanus gekozen. Niet voor een klein klusje, maar voor eerlijke verdeling. Voor recht doen aan mensen zonder sterke positie. Daar staat hij: als Jood onder de Joden, vol geloof en vol van de Heilige Geest.

Daarna komt de botsing pas.

Mannen uit verschillende synagogen gaan met hem in discussie. Dat is niet vreemd. Dit is geen botsing tussen “christenen” en “Joden” zoals wij dat later vaak zijn gaan lezen. Dit speelt binnen Israël zelf. Binnen het gesprek over Mozes, de Wet, de tempel en de weg van God. Het gesprek zelf is niet het probleem.

Maar het kantelt wanneer zij niet op kunnen tegen de wijsheid en de Geest waarmee Stefanus spreekt. Dan wordt discussie aanklacht. Ze zeggen dat hij tegen Mozes spreekt. Tegen God. Tegen de tempel. Tegen de Wet. Lukas noemt hun getuigen zelfs valse getuigen. Dat is de sleutel.

Stefanus is niet tegen Mozes. Daarom begint hij bij Abraham. Daarom spreekt hij over Jozef. Daarom neemt hij zoveel tijd om bij  Mozes uit te komen, de woestijn en de tabernakel. Wat hij zegt is eigenlijk: kijk goed naar jullie eigen verhaal. 

Dit is profetische kritiek van binnenuit. Stefanus spreekt als Jood onder de Joden. ik moet lezen wat er staat en niet te snel naar steniging toe lezen. Eerst luisteren. Dan pas begrijpen waarom het zo gevaarlijk werd.

Doe het rustig aan en ontdek wat er zich daar echt afspeelt. 

Ssst. Ik ben aan het lezen 🤫