Niet te vroeg, niet te laat (Gods tijd)

Dat valt op toch? Mij wel.
Toen ik Handelingen 2 langzaam las, trok twee woordjes mijn aandacht.

“En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd…” Handelingen 2:1

Niet gewoon: toen de dag aanbrak.
Er staat iets mooiers.
De dag werd vervuld.

Pinksteren kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Vanaf Pesach werden de dagen geteld. Dag voor dag. Tot de vijftigste dag vol was.

En terwijl die dag zijn volheid bereikte, waren zij bij elkaar. Wachtend.

Nog vóór het geluid uit de hemel.
Nog vóór de tongen als van vuur.
Nog vóór iemand begon te spreken.

Lukas iets anders zien wat er achter de schermen gebeurde: God brengt Zijn eigen dag tot vervulling. Dat bemoedigde mij voor vandaag. Voor morgen. Voor de rest van mijn leven aan deze kant van de tijd. 

De God Die deze aangewezen dag vervulde,
zal ook vervullen wat Hij verder belooft heeft.

“Want nog een heel korte tijd en Hij Die komt, zal komen en niet uitblijven.”  Hebreeën 10:37

---

 Ik gebruikte mijn eigen bosfoto als plaatje.