🌾 Een paar nachten geleden werd ik wakker uit een droom, met deze woorden die op mijn hart drukten:
“Simon, Simon, de satan heeft gevraagd om u te ziften als de tarwe. Maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoudt.” (Lukas 22:31–32)
Het maakte me bang.
Was dit een waarschuwing?
Zal ik Hem weer verloochenen?
Hoe? Wanneer?
Vraagt satan echt om mij te ziften als tarwe?
Ik kon het niet loslaten.
Ik voelde me naakt, kwetsbaar.
Maar vandaag las ik iets moois in mijn Bijbelstudieboek. Ik schrijf het hier in mijn eigen woorden:
Jezus wist dat Zijn discipelen zouden vallen. Zelfs Petrus.
En toch... Hij had hen lief.
Het verraste Hem niet. Hij had al gebeden.
En later herstelde Hij Petrus met liefde:
“Heb je Mij lief?”
Petrus antwoordde:
“Heere, U weet alle dingen… U weet dat ik U liefheb.” (Johannes 21:17)
Dat is het hart van Jezus.
Wanneer wij struikelen...blijft Hij.
Wanneer wij zondigen... is Hij nog steeds onze Voorspraak
Wanneer wij vallen... reikt Hij ons de hand.
“Als iemand zondigt, hebben wij een Voorspraak bij de Vader — Jezus Christus, de Rechtvaardige.” (1 Johannes 2:1)
Ik voel me onzeker. De droom maakte me bang
Ik struikel wel eens. Ik maak fouten...
Maar Hij bidt.
Ik verberg mij in Hem die mij liefheeft.
En ik rust in Zijn genade.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten