Ik leer talen met Duolingo. Dat gaat niet zo snel want ik vergeet vaak om te oefenen. En de uitspraak krijg ik niet onder de knie 😄
Maar in Handelingen 2 gebeurt er iets met taaldat van een totaal andere orde is.
Jeruzalem is vol. Het is Sjavoeot, het Wekenfeest... één van de drie grote pelgrimsfeesten van Israël. Joden uit allerlei landen zijn naar de stad gekomen. Mensen uit de diaspora, die allang niet meer allemaal dezelfde moedertaal spreken.
Stel je dat eens voor.
Een volle stad.
Feest in Jeruzalem.
Joden uit alle windstreken.
Verschillende landen.
Verschillende talen.
Maar één God.
En precies op dat moment stort God Zijn Geest uit.
Dat vind ik zo bijzonder.
Het gebeurt niet ergens achteraf maar midden in Jeruzalem, midden op een feest dat God Zelf aan Israël had gegeven, terwijl Joden uit de verstrooiing daar bijeen waren. En dan horen zij de grote werken van God... ieder in zijn eigen taal. Echte talen. Verstaanbare woorden.
En als je van nu naar toen kijkt, betekent dat wat daar gebeurde meteen mee terug kan reizen naar al die plaatsen waar zij vandaan kwamen. Naar de gemeenschappen waar zij deel van uitmaken.
God begint niet zomaar ergens. Hij begon daar: in Jeruzalem, bij Zijn volk, op Zijn feest, op Zijn tijd. Dat maakt Pinksteren voor mij zoveel rijker. Het is niet alleen een bijzonder moment. Het is ook Gods perfecte timing.
En mijn Duolingo 😄
Ik blijf oefenen. Engels en Frans.Engels niet.
Op de foto: mijn reuzenzonnebloemen 🌻
Nu nog heel bescheiden in een potje… maar straks hopelijk echte reuzen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten